Ως Β3 βλάβες του μαστού χαρακτηρίζονται εκείνες οι βλάβες που μετά από βιοψία (Biopsy) με κόπτουσα βελόνη ή βιοψία κενού είναι μεν καλοήθεις στην ιστολογική εξέταση, έχουν όμως μία ασαφή πιθανότητα εξέλιξης σε καρκίνο. Συχνά μάλιστα εκεί κοντά βρίσκουμε καρκίνο. Για το λόγο αυτό οι Β3 βλάβες πρέπει να αφαιρούνται, στις περισσότερες των περιπτώσεων χειρουργικά, σε κάποιες άλλες περιπτώσεις με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Περισσότερα...

Οι φυλλοειδείς όγκοι του μαστού είναι μία πολύ ιδιαίτερη κατηγορία. Κατά κανόνα είναι καλοήθεις (60-80% στη βιβλιογραφία). Απεικονιστικά μοιάζουν με ινοαδενώματα όταν είναι καλοήθεις.

Μπορεί όμως να ανήκουν και στην ενδιάμεση κατηγορία ή να είναι κακοήθεις. Στην τελευταία περίπτωση χρησιμοποιείται και ο όρος φυλλοειδές κυστεοσάρκωμα.

Οι κακοήθεις φυλλοειδείς όγκοι διαφέρουν από τους περισσότερους άλλους καρκίνους του μαστού σε διάφορα σημεία:

Έχουν ομαλά όρια στην απεικόνιση, δίνουν κατά κύριο λόγο αιματογενείς και όχι λεμφογενείς μεταστάσεις και έχουν την τάση να υποτροπιάζουν τοπικά.

Γι' αυτό το λόγο χρειάζονται πολύ μεγάλύτερα όρια εκτομής και σε πολλές περιπτώσεις μαστεκτομή. Επίσης είναι ευαίσθητοι στην ακτινοβολία και κατά κανόνα δεν ανταποκρίνονται στη χημειοθεραπεία.

Υποτιθέμενα ινοαδενώματα που μεγαλώνουν γρήγορα πρέπει να διευκρινίζεται οπωσδήποτε αν είναι φυλλοειδείς όγκοι.

Ο τρόπος είναι η βιοψία με κόπτουσα βελόνη. Έτσι μπορεί να προετοιμαστεί σωστά ένα χειρουργείο.

Η ανάγκη της ογκοπλαστικής είναι επιτακτική στους μεγάλους φυλλοειδείς όγκους, ιδιαίτερα αν το στήθος είναι σχετικά μικρό.

Αυτό συμβαίνει διότι το όριο εκτομής πρέπει να είναι 1-2 εκατοστά, ανάλογα με το είδος του όγκου, προκειμένου να μειωθεί η πιθανότης υποτροπής.

Ένας λόγος που η υποτροπή στους φυλλόειδείς όγκους είναι ανεπιθύμητη είναι ότι καμμιά φορά υποτροπιάζουν έχοντας πιο κακοήθη χαρακτήρα από την πρώτη φορά (δηλαδή ο καλοήθης φυλλοειδής όγκος μπορεί να υποτροπιάσει ως ενδιαμέσου τύπου και ο ενδιαμέσου τύπου ως κακοήθης).

Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να διευκρινίζουμε με βιοψία (και όχι με κυτταρολογική) αν έχουμε να κάνουμε με ινοαδένωμα ή φυλλοειδή όγκο.

Η βιοψία αυτή γίνεται υπό υπερηχογραφικό έλεγχο με κόπτουσα βελόνη. επί υποψίας φυλλοειδούς όγκου καλόν είναι να λαμβάνονται περισσότερα δείγματα απ' ότι συνήθως.

Οι φυλλοειδείς όγκοι πρέπει να αφαιρούνται πάντα διότι παρουσιάζουν εσωτερική ετερογένεια και πιθανότητα κακοήθους εξαλλαγής.

Τι είναι οι αποτιτανώσεις ή ασβεστώσεις μαστού;

Είναι εναπόθεση ασβεστίου στο μαστό. Αυτές οι αποτιτανώσεις ή ασβεστώσεις είναι ορατές στη μαστογραφία , ιδιαίτερα στην ψηφιακή.

Οι αποτιτανώσεις παρουσιάζονται σε μεγάλο ποσοστό γυναικών. Ιδιαίτερα μετά την εμμηνόπαυση το 50% περίπου το γυναικών παρουσιάζουν κάποιου είδους αποτιτάνωση στη μαστογραφία.

Το χαρακτηριστικό των αποτιτανώσεων είναι ότι αν και είναι τόσο συχνές μπορούν σε κάποιες περιπτώσεις να υποκρύψουν καρκίνο ή κάποια σημαντική ατυπία. Για αυτό και είναι τόσο σημαντικό να διαχωρίσουμε τους διάφορους τύπους ασβεστώσεων.

Η ύπαρξη των αποτιτανώσεων μα δίνει την ευκαιρία να βρούμε τον καρκίνο νωρίς ή σε προστάδιο. Δε συνοδεύεται όμως πάντα ο καρκίνος από ασβεστώσεις.

Οι ασβεστώσεις του μαστού είναι διαφόρων τύπων. Ο διαχωρισμός τους είναι από μόνος του σύνθετος και έχει γίνει πολύ έρευνα όπως και πολλές δημοσιεύσεις πάνω σε αυτό.

Γενικά πάντως μπορούμε να πούμε ότι οι αποτιτανώσεις του μαστού είναι κυρίως καλοήθους τύπου μπορεί όμως να είναι και λιγότερο ή περισσότερο ύποπτες.

Το πιο σημαντικό στις αποτιτανώσεις είναι να κατηγοριοποιηθούν έτσι ώστε να μπορούμε να αποφασίσουμε αν είναι σαφώς καλοήθεις, αν θα πρέπει να τις παρακολουθήσουμε ή αν χρειάζεται βιοψία.

Η απόφαση αυτή λαμβάνεται από τον ειδικό μαστολόγο - χειρουργό μαστού σε συνεργασία με την ασθενή αφού έχει προηγηθεί εκτενής ενημέρωση.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχει προηγηθεί ενδελεχής ακτινολογικός έλεγχος του μαστού και κατά κανόνα εντοπιστική λήψη στη μαστογραφία.